Zacznę od przypomnienia, że od czwartku w Caroussel de Louvre trwa wielkie święto fotografii, czyli targi Paris Photo 2010. Paris Photo to międzynarodowa wystawa najlepszych fotografii z ponad 100 galerii oraz konkursy dla młodych fotografów i mnóstwo imprez towarzyszących. Impreza odbywa się co roku w Caroussel de Louvre, gdzie przez cztery dni przewijają się tłumy miłośników fotografii. W tym roku dodatkową atrakcją dla odwiedzających z Polski, może być to, że wystawa koncentruje się na artystach z Europy Centralnej, a konkretnie z Czech, Słowenii, Słowacji, Węgier, no i Polski. Jeśli więc owe tłumy zwiedzających was nie przerażają, możecie zobaczyć najlepsze w tym roku zdjęcia młodych i starych talentów jeszcze do jutra do godz. 19.00. Więcej informacji praktycznych tutaj.

Tegoroczna edycja Paris Photo zbiega się w czasie z Mois de la Photo, czyli Miesiącem Fotografii, który odbywa się w Paryżu co dwa lata w listopadzie. Na ten miesiąc stolica Francji staje się światową stolicą fotografii, z wystawami, imprezami, odczytami i prezentacjami w muzeach, galeriach i instytucjach kulturalnych w prawie każdej dzielnicy. Tegoroczna edycja jest jubileuszową 30-stą, a jej punktem centralnym jest wystawa w Maison Européenne de la Photographie, który prezentuje najlepsze fotografie w swoich zbiorach. Więcej na temat listopadowych wystaw fotograficznych przeczytacie tutaj, możecie również ściągnąć całościowy program imprez odbywających się w ramach paryskiego Miesiąca Fotografii.

Zakładając, że nawet po odwiedzeniu wystawy Paris Photo 2010 pod Luwrem nie będziecie mieli dość Paryżan w ilościach zbiorowych, mam dla was propozycję na dzisiejszy i jutrzejszy wieczór, a nawet noc, bo impreza owa zaplanowana jest do samego rana. Mowa o Les Nuits Capitales, cyklu nocnych imprez w stolicy Francji, które zaczęły się wprawdzie już w środę, ale w ten weekend właśnie osiągną punkt kulminacyjny. W inicjatywie bierze udział 50 lokali i 500 artystów grających wszystkie gatunki muzyczne, od rocka, popu, jazzu poprzez hip-hop i techno – i zaznaczam, że nie chodzi tu li i wyłącznie o pięć nocy zorganizowanej balangi, ale o ratowanie życia nocnego Paryża. Nad tym, że nocne życie w stolicy Francji zamiera, zwłaszcza w porównaniu z takimi europejskimi stolicami jak Berlin czy Londyn, lamentuje się tutaj już od dawna, a artykuły opłakujące brak tłumnych szaleństw w klubach ukazują się nawet w tak szanownych gazetach, jak Le Figaro. Les Nuits Capitales mają więc za zadanie to nocne życie podratować i nakłonić Paryżan zarówno młodych i starych do tańców, hulanek i swawoli ;-) Jako że jednym z głównych czynników podawanych za przyczynę tego „klubowego kryzysu” są zbyt wysokie ceny, większość imprez organizowanych w ramach tej inicjatywy jest darmowa lub (jak na realia paryskie!) pół-darmowa. By przyłączyć się do zabawy, wystarczy specjalna przepustka, którą otrzymacie po zarejestrowaniu się tutaj. Dla tych, którzy niekoniecznie mają ochotę na bycie dzikim „party animal” w ten weekend, przydatna może być informacja, że Les Nuits Capitales to nie tylko imprezy klubowe do białego rana, ale również specjalne nocne spacery po mało znanym i odwiedzanym Paryżu, które brzmią dość ciekawie. Cokolwiek wybierzecie – miłego weekendu!

Powiązane wpisy:

1. Kalendarz paryski (od 14.11 do 21.11)
2. Kalendarz paryski (od 15 do 22 maja) – część pierwsza
3. Kalendarz paryski (od 04.07 do 11.07)

Paryskie życie kulturalne wróciło do życia pełną gębą, dzieje się naprawdę dużo – niestety ja tej jesieni dużo czasu spędzam poza Paryżem i nie zawsze jestem w stanie na bieżąco na tym blogu Was o tym informować. Na szczęście jest Facebook, gdzie podesłanie ciekawego linka z komentarzem nie wymaga praktycznie żadnego czasu i może być zrobione przez telefon w biegu – wszystkich, którzy chcieliby się dowiadywać na czas o ciekawych wydarzeniach i inicjatywach paryskich, zapraszam więc na stronę Paryż na Gorąco na Facebooku! Zapraszam też to dzielenia się waszymi sugestiami i odkryciami – w końcu portale społecznościowe to narzędzia interaktywne i fajnie byłoby z tej strony zrobić miejsce dialogu na temat Paryża. Na stronę dostaniecie się albo klikając w zakładkę Facebook powyżej, albo udając się pod adres www.facebook.com/paryznagoraco. Gorąco zapraszam! :-)

PS. Dłuższe blogowe wpisy będą się oczywiście nadal pojawiać, na to jednak potrzeba ciut więcej czasu, który nie zawsze jest pod dostatkiem – no a poza tym idźmy w ślad za Paryżem i korzystajmy z nowych narzędzi ;-) Choć aplikacji na iPhone’a jeszcze nie stworzyłam…

Powiązane wpisy:

1. Europejskie Dni Dziedzictwa w Paryżu – gratka dla oszczędnych i ciekawskich
2. Blogowy update: nowe materiały do nauki francuskiego
3. Blogowy urlop

Niestety Paryżanką okazałam się mocno początkującą, bo podczas gdy weteranki gatunku grzały gibkie kibicie na Lazurowym Wybrzeżu, ja cały sierpień przesiedziałam na piątym piętrze kamienicy w dziewiętnastej dzielnicy. W temacie francuskie wakacje do powiedzenia mam więc niewiele. Co gorsza, nie potrafię nawet opowiedzieć Wam o tym, jak fajnie było w opustoszałym w sierpniu Paryżu, z pozamykanymi sklepami i bez gburowatych autochtonów, nie mogę za bardzo pośmiać się z tłumu amerykańskich turystów, którzy mają czelność podziwiać Skarby Francuskiej Cywilizacji w szortach (bo ze skarpetek do sandałów w tym roku już się nie śmiejemy), tudzież poironizować na temat mało wysublimowanej gawiedzi, która korzystała z uroków nadsekwańskich plaży.

O ile przegapienie wyludnionych ulic, rozentuzjazmowanych Jankesów oraz zmoczonych deszczem leżaków i palm na chodnikach jakoś przełknęłam, odpuszczenie paru innych letnich atrakcji paryskich (filmowe wieczory w Villette, darmowy koncert Tricky’ego pod ratuszem, parę ciekawych wystaw, Rock-en-Seine!) przyszło mi już trochę trudniej… choć melduję, że przeżyłam. Z sierpniowego letargu wyrwałam się dopiero w zeszłą niedzielę, gdy uświadomiłam sobie, że to ostatni dzień retrospektywy Yves Saint Laurenta w Petit Palais, którą koniecznie chciałam zobaczyć (i – nie uwierzycie – opisać na blogu!). Niestety okazało się, że nie tylko ja zostawiłam sobie YSL na ostatni moment… Po wyjściu z metra na Polach Elizejskich zobaczyłam tak wielką kolejkę spóźnialskich, że chciałoby się napisać „pocałowałam klamkę” – gdyby nie to, że aby dostać się do tej klamki musiałabym się najpierw przebić przez tłum kilkuset zniecierpliwionych Paryżan. Na swoje usprawiedliwienie dodam, że do wystawy zrobiłam pierwsze podejście już dwa tygodnie wcześniej, nie wzięłam jednak pod uwagę faktu, że w Paryżu można zamknąć muzeum z okazji religijnego święta i nie wspomnieć o tym fakcie na stronie internetowej… Ah beh, widocznie ja i Yves nie byliśmy sobie pisani, moja jedyna próba zrobienia czegoś kulturalnego tego lata (choć nie jestem pewna, czy wystawa mody plasuje się zbyt wysoko w hierarchii wydarzeń kulturalnych) spełzła na niczym – a ja kupiłam sobie na pocieszenie Vogue’a oraz… obejrzałam stronę wystawy.

Co w takim razie porabiałam tego lata? Ano po pierwsze łączyłam się w bólu (oraz w uziemieniu w mieszkaniu) z moim chéri, któremu przydarzyło się wylądować na dwa miesiące w gipsie – trochę jakby z mojej winy, a raczej mojego wyjątkowo złośliwie zapodanego tenisowego serwu… Po drugie – pracowałam. Podjęłam odważną decyzję o przecięciu wszystkich łączących mnie z innymi więzów zawodowych i poświęciłam się rozkręcaniu własnej firmy. Niestety, gdybyście oczekiwali, że będę w stanie Wam ciekawie opowiedzieć o prowadzeniu francuskiego biznesu, też Was muszę rozczarować – firma jest brytyjska (może i mieszkam w Paryżu prawie dwa lata, może i jestem odważna – ale na pracę z Francuzami nie jestem jeszcze gotowa!). Co przy okazji uświadomiło mi, że mentalnie tak naprawdę nigdy nie wyprowadziłam się z Wysp – tam pracuję (wirtualnie of course), konsumuję głównie tamtejsze media, zakupy robię nałogowo na brytyjskim Amazonie – i że coś trzeba z tym fantem zrobić…

Wzięłam się więc ostro za francuski, zapisałam się w końcu do biblioteki i zafundowałam sobie indywidualny Cours de Civilisation Française – aby trochę lepiej poznać kulturę kraju, w którym przyszło mi mieszkać. Oczywiście mój wybór lektur i filmów jest totalnie autorski i uzależniony od moich aktualnych chętek (oraz wyboru w lokalnej bibliotece!). Staram się więc codziennie coś przeczytać lub obejrzeć po francusku, a jako, że przy okazji dokonuję sporo fajnych odkryć stwierdziłam, że dobrze byłoby czasem coś odnotować na tym blogu (generalnie „dobrze byłoby czasem cokolwiek odnotować na tym blogu” – ale nie bądźmy złośliwi!). Skupiam się głównie na literaturze współczesnej, z powodu ograniczeń językowych póki co raczej nie na tej z najwyższej półki – poza tym ja programowo nie stronię od popkultury, a klasyków (przynajmniej teoretycznie!) pamiętam z liceum. No a że przy tym systemie dobór dzieł staje się totalnie eklektyczny i przypadkowy, całe doświadczenie jest przez to o wiele ciekawsze. Kto wie, może tych, którzy są tak zieloni z francuskiej kultury współczesnej jak ja, sporadyczne zapiski z tej mojej auto-edukacji zainteresują… Oczywiście nic nie obiecuję, bo ci, co znają trochę ten blog wiedzą, że obiecywałam już nie raz… no ale pffff! ;-)

Powiązane wpisy:

1. Europejskie Dni Dziedzictwa, nowe technologie i Facebook

La Fête de la Science to kolejna impreza, o której wczoraj zapomniałam, odbywająca się w ten weekend między innymi w Jardin du Senat (więc można połączyć z odwiedzinami artystycznych atelier), jak i w mojej również ulubionej (choć z zupełnie innych powodów) dziewiętnastej dzielnicy Paryża. Jeszcze dzisiaj i jutro w ramach święta nauki będzie tu można za darmo odwiedzić Cité des Sciences z ich planetarium, wystawami i imprezami dla dużych i małych (głównie jednak dla małych), o których przeczytacie tutaj.

Powiązane wpisy:

1. Kalendarz paryski (od 16.05 do 23.05)
2. Kalendarz paryski (od 15 do 22 maja) – część pierwsza
3. Kalendarz paryski (od 14.11 do 21.11)

27e Festival International du Film d’Environnement – do 24 listopada
…festiwal filmowy, podczas którego nie tylko nie tylko oszczędzicie pieniądze (wszystkie projekcje są darmowe), ale również dostaniecie olbrzymią dawkę motywacji do oszczędzania… planety. W programie tego międzynarodowego festiwalu filmowego, który rozpoczął się wczoraj wieczorem, znalazło się ponad 100 filmów z 36 krajów – dokumenty, filmy fabularne i krótkometrażowe, wszystkie powiązane z tematem ochrony środowiska naturalnego. Pokazom filmów towarzyszą wykłady, spotkania z twórcami, dyskusje i prezentacje – a wszystko to w niezwykle czarującym, wyjątkowym kinie Pagoda (o którym kiedyś pięknie opowiadała Chihiro). Darmowe seanse filmowe w najoryginalniejszym paryskim kinie w szczytnym celu i ku spokoju sumienia – czy muszę jeszcze zachęcać? ;-)
Festival International du Film d’Environnement do 24 listopada w kinie La Pagode. Więcej informacji oraz szczegółowy program festiwalu znajdziecie tutaj.

Festival Africolor – do 20 grudnia
Africolor to festiwal muzyki z rejonu Afryki i Oceanu Indyjskiego. Słynący z niezwykłej różnorodności i innowacji, gdzie usłyszycie praktycznie wszystkie gatunki muzyczne zmiksowane i przedstawione w wersji a la africaine. 26 koncertów rozsianych po różnych salach koncertowych na paryskich przedmieściach – przedsięwzięcie być może niszowe i koneserskie, ale dla amatorów odkrywania innych kultur i przekraczania granic (w tym owej jakże magicznej granicy Boulevard Peripherique ;-)) z pewnością niezwykła okazja by poszerzyć horyzonty i te kulturowe i artystyczne – jak i po prostu nieźle się pobawić w rytmach trochę innych niż na codzień. Więcej informacji znajdziecie na stronie festiwalu www.africolor.com.

Premiera Diptique Wycinanki – 26 listopada
I na koniec coś dla tych, którzy mieszanie kultur owszem lubią, ale najbardziej podoba im się, gdy w taką mieszankę wliczone są akcenty polskie ;-) Producent perfum i słynnych snobistycznych świeczek Diptique (które w cenie kilkudziesięciu euro za świeczkę są „absolutnie niezbędnym” przedmiotem wielu hollywoodzkich gwiazd, jak i paru znanych mi, mniej sławnych i bogatych, za to równie trendy osób ;-)) z okazji zbliżających się Świąt ogłosił premierę limitowanej serii pod swojską nazwą „Wycinanki”. Trzy nowe zapachy zostaną oficjalnie wprowadzone na specjalnym party w najbliższy czwartek, 26 listopada. Ci z Was, którzy są równie jak ja ciekawi połączenia naszych poczciwych wycinanek z kulturą snobistycznego paryskiego domu perfum, mogą wziąć udział w konkursie na stronie Vingt Paris, gdzie do wygrania są dwa podwójne zaproszenia na imprezę. Jeśli konkurs wygracie, koniecznie dajcie znać, jak było – nie obrażę się też za świeczkę o zapachu polskiego świerku z polską wycinanką w iście paryskiej cenie ;-)

Powiązane wpisy:

1. Kalendarz paryski (od 11.07 do 18.07)
2. Kalendarz paryski (od 06.06 do 13.06)
3. Kalendarz paryski (od 29.08 do 05.09)

Salon du Chocolat – od 13 do 18 października
Było dla tych, co lubią urządzać mieszkania, teraz coś dla tych, co lubią jeść! Paryż jak żadne inne miasto kojarzy mi się z przepięknymi czekoladowymi butikami, przypominającymi bardziej galerie sztuki niż sklepy ze słodyczami (kto nie wierzy, niech się przespaceruje po Rue de Rennes i okolicach). W tym tygodniu będzie okazja zobaczyć te czekoladowe cuda na wielką skalę – od wtorku do niedzieli w halach wystawowych przy Porte de Versailles zaplanowane są bowiem Targi Czekolady! Targi podzielone są na te dla profesjonalistów i dla konsumentów, wydaje mi się jednak, że prawdziwi „czekoladoholicy” powinni zawitać do obydwu hal ;-) Podczas imprezy zaplanowano również finał konkursu na Światowego Mistrza Czekolady – temat tegorocznej edycji to czekoladowe haute couture… Będzie ciekawie i – smacznie!
Salon du Chocolat Professionnel, od 14 do 16.10. Pavillon 5/1, Porte de Versailles. Salon du Chocolat (dla zwykłych zjadaczy czekolady;-)) od 13 do 18.10 tamże. Rejestracja na targi fachowe oraz więcej info na temat całej imprezy tutaj i tutaj. Wstęp: 12 €.

Montmartre-aux-Artistes – od 16 do 18 października
Reklamowane jako największe miasteczko artystów w Europie, Montmartre-aux-Artistes to kolejna impreza z serii drzwi otwartych artystycznych atelier, które należą do moich ulubionych kulturalnych paryskich imprez. Po Belleville i Menilmontant, tym razem do swoich pracowni zapraszają artyści na legendarnym Montmartre, gdzie znajduje się aż 184 atelier! Przez trzy dni pełne wydarzeń, będzie można nie tylko zobaczyć malarzy, pisarzy, rzeźbiarzy, muzyków i fotografów „w akcji”, ale też wziąć udział w darmowym inauguracyjnym koncercie Nuit Rouge w piątek wieczorem oraz obejrzeć zbiorowe wystawy i projekcje.
Montmartre-aux-Artistes, 16.10 od 18.00 do 21, 17 i 18.10 od 11.00 do 21.00. Centrum informacyjne: 189, rue Ordener,75018 Paris. Metro: Jules Joffrin lub Guy Moquet. Więcej informacji i program imprezy na stronie www.montmartre-aux-artistes.org.

Powiązane wpisy:

1. Kalendarz paryski (od 27.06 do 5.07) – wydanie specjalne tropikalne ;-)
2. Kalendarz paryski (od 06.06 do 13.06)
3. Kalendarz paryski (od 19.09 do 26.09)

Nuit Blanche (Biała Noc) – w nocy z 3 na 4 października
W następną sobotę o godzinie 19.00 Paryż przeistoczy się na 12 godzin w wielką galerię sztuki. Muzea, kina, teatry, galerie pozostaną otwarte przez całą noc dla tysięcy odwiedzających, oprócz tego w różnych punktach miasta odbywać się będą wydarzenia artystyczne zaplanowane specjalnie na tę okazję.

Tegoroczna edycja Paryskiej Białej Nocy skupia się wokół trzech miejsc – parku Buttes Chaumont w dziewiętnastej dzielnicy, Chatelet-Marais w samym centrum miasta oraz Dzielnicy Łacińskiej na Lewym Brzegu. Wokół tych miejsc rozsiane będą specjalne projekty artystyczne wykonane specjalnie na tę jedną noc przez zaproszonych do akcji artystów (kliknijcie na poszczególne linki powyżej, by zobaczyć dokładne umiejscowienie wystaw i projektów na mapie). Biała Noc wykroczy również poza centrum Paryża – pod hasłem Paris Metropole do imprezy przyłączą się również przedmieścia stolicy.

W sumie w tę noc będzie można zobaczyć trzydzieści projektów przygotowanych specjalnie z tej okazji oraz ponad 60 wydarzeń partnerskich – wystaw, przedstawień i koncertów, które podczas Nuit Blanche dostępne będą dla publiczności przez całą noc. Nie będę się rozpisywać szczegółowo o programie, jest tego bowiem tak dużo, że nawet nie warto zaczynać ;-) Organizatorzy imprezy przygotowali świetną stronę internetową, na której znajdziecie wyczerpujące informacje o programie, możecie też ułożyć swoją indywidualną trasę zwiedzania według miejsca lub według interesujących was artystów. Możecie też ściągnąć szczegółowy program nocnych imprez (57 stron!) w pliku PDF. Więcej informacji na stronie www.nuitblanche2009.com, oraz w wersji audio dla tych, którzy znają francuski tutaj:

Une Nuit Blanche "rock'n roll et poétique"…
envoyé par mairiedeparis. – Découvrez plus de vidéos créatives.

Warto zarwać sobotnią noc, by wziąć udział w tej całonocnej, jakże kulturalnej imprezie i święcie sztuki współczesnej – a ci, którzy dotrwają do końca imprezy, w niedzielę o 7 rano, podobno zostaną tradycyjnie uraczeni „śniadaniem na trawie” przed lokalnym ratuszem :-)

Powiązane wpisy:

1. Kalendarz paryski (09.05 do 16.05)
2. Kalendarz paryski (od 16.05 do 23.05)
3. Kalendarz paryski (od 08.08 do 15.08)

Portes Ouvertes des Ateliers de Ménilmontant – od 25 do 28 września
Zachwycona majowym drzwiami otwartymi atelier artystów w Belleville, z przyjemnością przeczytałam informację o tym, że podobna impreza planowana jest na przyszły tydzień w sąsiednim Menilmontant. Przez cztery dni między godziną 14.00 a 20.00, miłośnicy sztuki będą mogli wścibić nosa za kulisy pracowni artystycznych, porozmawiać z twórcami i być może nawet zaopatrzyć się w ich prace. Program imprezy z udziałem 150 artystów, choć mniejszy skalą niż ten w Belleville, zapowiada się niezwykle ciekawie. Oprócz wystaw organizatorzy proponują też publiczności dwa darmowe spektakle teatralne w ostatni wieczór Portes Ouvertes – tutaj znajdziecie plik PDF ze szczegółowymi informacjami i programem na temat imprezy do ściągnięcia.
Portes Ouvertes des Ateliers Menilmontant, 25, 26, 27 i 28 września, adresy punktów informacyjnych i mapa uczestnicących lokali na stronie ateliersdemenilmontant.org

Fête des Jardins 2009 – 26 i 27 września
W ten weekend w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa będzie można za darmo obejrzeć od środka szereg zabytkowych paryskich instytucji i budynków – tydzień później natomiast prezentować się zainteresowanym będą paryskie parki i ogrody. Fête des Jardins to impreza o tyle ciekawa, że zwraca uwagę na to, czego wielu mieszkańcom w Paryżu często brakuje – zieleń w stolicy Francji. Imprezy organizowane w przyszły weekend praktycznie we wszystkich paryskich parkach mogą być gratką dla pozbawionych możliwości oddania się na codzień swojej pasji ogrodnikom-amatorom. Święto botaniki i roślinek być może nie brzmi jak najbardziej ekscytująca impreza, jednak ci, którzy skazani są na codzień na ubogi w dziką przyrodę Paryż, prawdopodobnie dni ogrodów docenią ;-) Program imprez w poszczególnych ogrodach i parkach znajdziecie tutaj.

Powiązane wpisy:

1. Kalendarz paryski – bonus weekendowy
2. Kalendarz paryski ekspresowy – z prezentem!
3. Kalendarz paryski (09.05 do 16.05)

Paryżanie są chamscy i gburowaci – to już wiedziałam, na szczęście póki co bardziej ze słyszenia i czytania niż z praktyki. Paryżanie są egoistyczni i nie szanują bliźniego swego ani na ulicy ani w metrze – tego akurat doświadczyłam na własnej skórze w Paryżu, podobnie jak i w każdym wielkim mieście z metrem! Paryscy sprzedawcy, taksówkarze i kelnerzy mają swoją klientelę „w głębokim poszanowaniu” – oj, zdarza się! (tylko że to akurat może być szokiem kulturowym dla przybysza z USA lub Wielkiej Brytanii, niekoniecznie z Polski ;-)) Paryżanie nie lubią pracować – no tak, w mieście regularnie paraliżowanym strajkami, ciężko byłoby się z takim stwierdzeniem nie zgodzić…

Generalnie było dużo powielania i wyolbrzymiania stereotypów, ale za to w przezabawny, bardzo ekpresyjny sposób. Przy okazji utwierdziłam się w przekonaniu, że aby stać się prawdziwą La Parisienne, powinnam zapomnieć o poprawności politycznej. Po latach indoktrynacji przez przewrażliwionych na tym punkcie Anglosasów, wiem, że może być ciężko – wyczulenie w tej kwestii weszło mi w krew tak, że wczorajszego wieczora nerwowo rozglądałam się wokół za każdym razem, gdy Olivier bez skrępowania wyśmiewał się z cudzoziemców, nie przejmując się tym, że niektóre jego żarty mogłyby spokojnie zostać uznane przez politycznie poprawnych purytan za rasistowskie… Nikt się chyba jednak nie obraził, wręcz przeciwnie, publiczność zaśmiewała się do łez (kto wie, może z ulgą zwolniona na tę jedną godzinę z obowiązku uważania na każde słowo…).

Poza tym dowiedziałam się paru nowych rzeczy, między innymi otrzymałam praktyczne instrukcje jak tańczyć jak prawdziwa Paryżanka w nocnym klubie i w jaki sposób wydymać usta, potrząsać włosami i idiotycznie chichotać, by zostać wpuszczoną bez kolejki nawet do najbardziej snobistycznego lokalu, jak skutecznie przywołać leniwego kelnera i nakrzyczeć na taksówkarza. Było też dużo praktycznych ćwiczeń wokalno-ekspresyjnych: prawidłowa wymowa słynnego „Oh-la-la!” w zależności od kontekstu i sytuacji (włączając te najbardziej intymne!), robienie odpowiednio przygnębionej miny w metrze, dokładne parametry grymasu twarzy przy wyrażaniu słynnego paryskiego „Pfff…” (wyrażającego olewająco-arogancki stosunek do wszystkich i wszystkiego) oraz lekcja refrenu słynnej piosenki Edith Piaf i nieformalnego hymnu Paryżan „Je ne veux pas…” („Nie chce mi się”). No i jak zostać mistrzem francuskiego pocałunku, jak i nie mniej sławnych, choć mniej intymnych bises w policzki.

Olivier Giraud nie stroni od rubasznego, czasem mocno „dorosłego” humoru, ale ma przy tym tyle uroku osobistego, że nawet amerykańscy turyści wybaczają mu najbardziej niewybredne żarty na ich temat (zwłaszcza, że wyśmiewając ich korzysta z niezwykle skutecznej w starciach z Anglosasami broni – angielskiego ciężko naznaczonego seksownym francuskim akcentem!). Ci odważniejsi mają też okazję poasystować artyście na scenie, a nawet podejść do końcowego egzaminu praktycznego, którego zaliczenie łączy się z otrzymaniem Oficjalnego Certyfikatu zaświadczającego o przyjęciu do tego jakże eksluzywnego i niedostępnego klubu – Paryżan!

Ja do tak odważnych nie należę, ale mimo to czułam się po spektaklu w pewnych sprawach dość oświecona. Do tego stopnia, że gdy udaliśmy się po przedstawieniu na kolację do pobliskiej brasserie, kelner traktował nas z – tak podobno rzadko spotykanym w tym mieście – szacunkiem i był przemiły w idealnie dyskretny, nienarzucający się sposób. Nie wiem, na ile wpływ na to miał fakt, że wcześniej zamówiliśmy krwisty befsztyk i steak tartare oraz dużą karafkę czerwonego wina – a więc bardzo po parysku! Widać powoli się uczymy i kto wie, może jeszcze kiedyś będą z nas ludzie, a nawet les Parisiens! Choć na taką „ewolucję” potrzebowałabym dużo więcej niż jednej godziny w paryskim teatrze… ;-)

„How to become Parisian in one hour” Oliviera Girauda można obejrzeć do końca grudnia w każdy wtorek i środę o godz. 20.00 w Théâtre de la Main d’Or, 15, Passage de la Main-d’Or. Wstęp: 20 € (do końca września w promocji 10 €). Rezerwacja i więcej informacji tutaj.

To już ostatni darmowy plenerowy festiwal tegorocznego paryskiego lata… Silhouette Courts Métrages to tydzień (od 29 sierpnia do 6 września) koncertów i pokazów filmów krótkometrażowych w niepowtarzalnej scenerii Parku Buttes Chaumont. Ci, którym brakuje wieczornych pokazów filmowych w Villette, będą mogli pocieszyć się codziennymi projekcjami w sąsiednim parku. Przegląd krótkich form o szerokiej tematyce, które jednocześnie walczą o główną nagrodę w międzynarodowym konkursie, dodatkowo pozwoli publiczności odkryć nie tylko najnowsze trendy w krótkim metrażu, ale też najbardziej obiecujące gwiazdy niezależnej paryskiej sceny muzycznej. Każdy wieczór rozpoczyna się bowiem koncertem o godzinie 19.30 – w programie prawdziwy gatunkowy misz-masz: hip hop, blues, rock, pop, muzyka brazylijska, elektro, chanson oraz – uwaga! – muzyka słowiańska w wykonaniu młodej Paryżanki polskiego pochodzenia, Aldony Nowowiejskiej (cały program koncertów znajdziecie tutaj). Pokazy filmów zaczynają się o zmierzchu, o godzinie 21.30 – zainteresowanych szczegółami programu odsyłam tutaj. Prawdziwi pasjonaci gatunku będą dodatkowo mogli wziąć udział w pokazach konkursowych i pozakonkursowych prac oraz spotkaniach z ich twórcami, które organizowane są każdego dnia trwania festiwalu w Le Carré de Baudouin i La Bellevilloise (pasjonatów odsyłam po więcej informacji tutaj :-)).
Wieczorne koncerty i seanse: Parc des Buttes Chaumont, wejście od Place Armand Carrel, metro Laumière. Start godz. 19.30, wstęp wolny. Dodatkowe pokazy filmów: La Bellevilloise, 19-21 rue Boyer, Paris 75020 oraz Le Carré de Baudouin, 119 rue de Ménilmontant, Paris 75020. Wstęp: 5€. Więcej informacji i szczegółowy program na stronie festiwalu.

Kolejna propozycja jest z zupełnie innej beczki – mianowicie z beczki hinduskiej. W niedzielę, 30 sierpnia będziecie mogli wziąć udział w egzotycznym Fête de Ganesha, festiwalu organizowanym już po raz 14-ty przez hinduską społeczność Paryża. Celebracje ku czci bogini Ganesh rozpoczną się procesją wyruszającą o godzinie 11.00 spod Sri Manicka Vinayakar Alayam Temple w osiemnastej dzielnicy. Widzowie mogą spodziewać się hinduskiej muzyki, tradycyjnych tańców i rytuałów, feerii barwnych kostiumów oraz… tysięcy roztrzaskiwanych ku czci bogini kokosów. (Doczytałam właśnie, że Ganesh patronuje pomyślności w biznesie – ciekawa jestem, czy nasze polskie powiedzenie „zbijać kokosy” ma coś z tym rytuałem wspólnego… ;-)) Trasa procesji prowadzi głównie przez wielokulturową osiemnastą dzielnicę Paryża, czas trwania przewidziany jest na cztery do pięciu godzin. A na zachętę (jakby te kokosy nie wystarczyły! ;-)) wstawiam krótki filmik z zeszłorocznej procesji:

Start spod Świątyni z 72, rue Philippe de Girard 75018 Paris o godzinie 11.00. Metro: Max Dormoy lub La Chapelle. Więcej informacji na temat festiwalu tutaj.

Powiązane wpisy:

1. Kalendarz paryski (od 11.07 do 18.07)
2. Kalendarz paryski (od 26.09 do 03.10)
3. Kalendarz paryski (09.05 do 16.05)