Paryż na Gorąco

Kalendarz paryski nieco alternatywny

goraca — Sat, 11 Sep 2010 08:56:51 +0000

Dzisiaj chciałabym zwrócić Waszą uwagę na dwie imprezy, które możnaby łatwo przegapić w gąszczu bardziej tradycyjnych paryskich rozrywek. A przegapić byłoby może szkoda.

Najpierw impreza, która już się zaczęła, czyli Biennale de Belleville. Osobiście do Belleville i odbywających się tam artystycznych imprez mam słabość, to dla mnie jeden z bastionów alternatywnego Paryża. Gdybym była studentką prawdopodobnie nie ruszałabym się na krok z tamtejszych modnie obskurnych barów, siedząc na betonowej podłodze i wsłuchując się w odjechaną muzykę serwowaną na żywo przez dwudziestelotnie bożyszcza. No cóż, studentką już nie jestem, ale to nie broni mi od czasu do czasu do Belleville zajrzeć. Postaram się wpaść tam na pewno przed 28 października, kiedy to kończy się bellevillskie biennale sztuki współczesnej (impreza zaczęła się wczoraj). Do sztuki współczesnej osobiście mam tak zwany stosunek ambiwalentny – i między innymi dlatego lubię na takie przeglądowe imprezy prezentujące art contemporain chodzić (wystawy indywidualne to zawsze duże ryzyko jeśli się nie zna artysty). A w Belleville przegląd będzie niezły (tutaj program) – plus jak zwykle towarzyszące takim imprezom happeningi, performance, wykłady i debaty. Oraz oczywiście dużo graffiti i street art’u – w końcu to specjalność tej dzielnicy! Więcej o imprezie przeczytacie tutaj.

Zakładając, że nie spędziliście lata na bezludnej wyspie lub w klasztorze tybetańskich mnichów, na pewno słyszeliście o ostatnich wybrykach Monsieur Sarkozy’ego i związanych z nimi kontrowersjami. W świetle propozycji odbierania obywatelstwa „niegrzecznym” Francuzom obcego pochodzenia oraz masowej deportacji Romów, następna impreza, o której napiszę, robi się jeszcze bardziej na czasie. Koncert Rock Sans Papiers (mianem sans papiers określa się we Francji nielegalnych imigrantów) szykowany na przyszłą sobotę, 18 września na stadionie Bercy ma zwrócić uwagę na problemy jakie spotykają ludzi „bez papierów” oraz ich rodziny (przy okazji przypomne, że do tej kategorii kwalifikują się też między innymi oczekujący na decyzję o azylu politycznym uchodźcy). By zademonstrować swoją solidarność z sans papiers na scenie pojawi się plejada gwiazd – zarówno pochodzenia francuskiego jak i o imigranckich korzeniach – oraz takie autorytety jak chociażby Jane Birkin. Bilety w cenie 29 €, więcej informacji o koncercie tutaj. A ci, którzy nie mogą uczestniczyć w imprezie, ale chcieliby się zsolidaryzować z jego beneficjentami, mogą to zrobić wirtualnie, podpisując apel o sprawiedliwe traktowanie „bezpapierowych” i ich rodzin.

Powiązane wpisy:

Kalendarz paryski ekspresowy – z prezentem!

goraca — Thu, 27 May 2010 20:15:53 +0000

Ekspresowy, bo rano wyjeżdżam i muszę jeszcze parę rzeczy przed tym wyjazdem zrobić, ale nie mogłabym nie zareklamować tu dwóch wydarzeń paryskich, które planowane są na ten weekend i które na pewno z wielką chęcią „‘zaliczyłabym”, gdyby nie ten wyjazd (na który zresztą też ogromnie się cieszę!). Mam nadzieję, że ktoś z czytających się w moim imieniu skusi!

Po pierwsze i przede wszystkim Portes Ouvertes Ateliers d’Artistes de Belleville od jutra, 28 maja do poniedziałku, 31 maja. Artyści ze współczesnej dzielnicy paryskiej bohemy otwierają swoje pracownie dla ciekawskich pasjonatów sztuki – moją relację z zeszłorocznej edycji imprezy znajdziecie tutaj, więcej o tegorocznych Drzwiach Otwartych przeczytacie na stronie artystów z Belleville. W tym roku impreza odbywa się pod bardzo intrygującym hasłem „La fragilité de l’escargot” (kruchość ślimaka). Inspiracją do wyboru tematu miał być trwający właśnie Międzynarodowy Rok Różnorodności Biologicznej oraz Europejski Rok Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym – bardzo ciekawa jestem, jak paryscy artyści alternatywni poradzą sobie z tym jakże szlachetnym i zaangażowanym motywem przewodnim! W ten weekend w Belleville ponad 250 twórców zaprasza na wystawy, koncerty, projekcje filmów, pokazy street art i happeningi – szczegółowy program Drzwi Otwartych ściągnięcie tutaj. Gorąco polecam wizytę w Belleville! (A jeśli któraś z zaprzyjaźnionych paryskich blogowiczek się w ten weekend na imprezę wybiera, to z niecierpliwością czekam na recenzję! ;-))

Druga impreza trochę z innej bajki, choć w sumie obydwie możnaby podciągnąć pod etykietkę urban art. Choć M6 Mobile Mega Jump przemówi prawdopodobnie do mniejszej grupy czytelników, ale na pewno przyciągnie miłośników rolek i innych sportów miejskich. W ten weekend pod Wieżą Eiffla Taïg Khris, mistrz rolek w wydaniu ekstremalnym, będzie próbował pobić rekord świata w skoku na rolkach, deskorolce i BMX-ie (okazuje się, że to jedna kategoria) – zeskakując spektakularnie (mam nadzieję, że nie zbyt spektakularnie ;-)) z pierwszego poziomu paryskiej Żelaznej Damy, czyli – bagatela – z wysokości 40 metrów! W związku z tym przez cały weekend na Polach Marsowych odbywać się będzie festiwal sportowy – darmowe pokazy, lekcje i konkursy dla amatorów. Jeśli więc ktoś zastanawiał się ostatnio dlaczego paryska Wieża Eiifla dorobiła się w tym tygodniu swoistego języczka – voila, oto macie odpowiedź, to rampa dla mistrza rolek! Szczegóły na temat imprezy znajdziecie tutaj.

No i na koniec obiecany prezent (jak się rzadko pisze, to trzeba potem uciekać się do przekupstwa, by nie stracić czytelników ;-)). Prezent wprawdzie nie ode mnie, ale od mojej ulubionej „dziewczyńskiej” paryskiej strony MyLittleParis.com – choć samo dzielenie się linkiem do tej strony, to jak zdradzenie sekretu, znajdziecie tam bowiem niesamowite oferty (głównie w kategorii zakupy, moda i uroda). Tym razem rozdawane są specjalne zaproszenia na ventes privées, czyli wyprzedaże zamknięte w butikach paryskich projektantów. Tutaj znajdziecie linki do „bilecików” uprawniających do bardzo atrakcyjnych zniżek u takich marek jak Les Petites, Comptoir des Cotonniers, Scarlet Roos, See by Chloe, American Retro i kilku innych. Radzę się pośpieszyć z drukowaniem zaproszeń, bo większość wyprzedaży trwa tylko parę dni i kończy się właśnie w ten weekend. Udanych zakupów!

Powiązane wpisy:

Kalendarz paryski – bonus weekendowy

goraca — Sat, 21 Nov 2009 09:04:29 +0000

Szybki dopisek dla tych, którzy lubią zaglądać artystom do pracowni ;-) W ten weekend mamy w Paryżu kolejną imprezę z cyklu „Portes Ouvertes Ateliers d’Artistes”, o tyle bardziej atrakcyjną, że w odbywającą się w mojej ulubionej szóstej dzielnicy Paryża (okolice Saint Germain des Pres i Saint Sulpice z ich szykiem, elegancją, kameralnością, zdrową odrobiną snobizmu i dyskretnym pięknem białych kamieniczek z okiennicami to dla mnie kwintesencja legendarnej „paryskości”). Od wczoraj do końca weekendu ponad 50 artystów tworzących w tzw. triangle d’or („złotym trójkącie”) Montparnasse, Saint Sulpice i Saint Germain des Pres zapraszają odwiedzających do swoich pracowni. Więcej informacji znajdziecie tutaj i tutaj.

La Fête de la Science to kolejna impreza, o której wczoraj zapomniałam, odbywająca się w ten weekend między innymi w Jardin du Senat (więc można połączyć z odwiedzinami artystycznych atelier), jak i w mojej również ulubionej (choć z zupełnie innych powodów) dziewiętnastej dzielnicy Paryża. Jeszcze dzisiaj i jutro w ramach święta nauki będzie tu można za darmo odwiedzić Cité des Sciences z ich planetarium, wystawami i imprezami dla dużych i małych (głównie jednak dla małych), o których przeczytacie tutaj.

Powiązane wpisy:

Kalendarz paryski (od 14.11 do 21.11)

goraca — Sat, 14 Nov 2009 10:05:28 +0000

Salon du Vintage – 14 i 15 listopada
Jeśli Paryż to mekka dla miłośników vintage, ten weekend może być dla nich odpowiednikiem corocznego hadżdż. Ci, którzy lubią polować na starocie (ciuchy, meble, akcesoria) powinni odbyć małą pielgrzymkę na Boulevard Saint-Germain, gdzie już za parę minut w stylowych wnętrzach Hôtel particulier rozpocznie się czwarta edycja Salon du Vintage. Kuratorzy imprezy starannie przeselekcjonowali każdy wystawiany na sprzedaż przedmiot i kawałek ciuszka tak, by wpasował się w tegoroczny motyw przewodni imprezy – le passé révisité . Temat powrotów do przeszłości (lub powrotu przeszłości) nie tylko zilustruje, co oznacza tak modny ostatnio ‘vintage’ dla współczesnych projektantów, pokazując inspiracje i reinterpretacje trendów z poprzednich dekad we współczesnej modzie i wzornictwie. Na bardziej praktycznej płaszczyźnie pozwoli też odwiedzającym upewnić się, że ewentualnie zakupione podczas targów fatałaszki nie będą modowym faux pax – co jest dość ważne, biorąc pod uwagę fakt, że jesteśmy w czasem wręcz przesadnie zwracającym uwagę na stylowe wpadki Paryżu ;-)
Salon du Vintage, 180A Boulevard Saint Germain, 75006 Paris. Metro: Saint Germain des Pres. 14 i 15 listopada, od 10.00 do 20.00. Wstęp: 7 euro. Więcej informacji tutaj.

Portes Ouverts d’Anvers aux Abbesses – do 15 listopada
Ci, którzy od czasu do czasu zaglądają na tego bloga, powinni już wiedzieć, że imprezy typu „drzwi otwarte w pracowniach artystycznych” należą do moich ulubionych paryskich wydarzeń kulturalnych. Całe szczęście w tym przysłowiowym mieście artystów imprez tego typu jest sporo – jedna z nich trwa właśnie w ten weekend w 18-tej i 9-tej dzielnicy. W ramach Portes Ouverts d’Anvers aux Abbesses malarze, fotograficy, graficy i rzeźbiarze pracujący między tymi dwoma punktami miasta zapraszają odwiedzających w swoje podwoje – można będzie zajrzeć do pracowni, pooglądać dzieła, porozmawiać z artystami, ba! nawet kupić ich prace (to opcja wiedzania pracowni w wersji „lux” ;-)), a przy okazji przekonać się, że ów słynny „artystyczny Paryż” na szczęście jeszcze istnieje i nawet nie do końca się skomercjalizował.
Portes Ouvertes d’Anvers aux Abbesses, Accueil à l’Oeil du Huit, 8 rue Milton, 75009 Paris. Sobota, 14.11 i niedziela, 15.11 od godz. 11.00 do 20.00. Wstęp wolny. Więcej tutaj.

Paris Photo 2009 – od 19 do 22 listopada
To impreza, na którą czekam z niecierpliwością i która, z tego co słyszałam jest istną gratką dla miłośników fotografii. W tym roku dodatkową atrakcją jest akcent na fotografię krajów arabskich i Iranu (kulturowo ten region fascynuje mnie od lat). Centralnym punktem Paris Photo jest Carouselle de Louvre, gdzie obejrzeć można najlepsze fotografie XIX i XX wieku, ale zasięg imprezy jest ogólnoparyski – w wystawach towarzyszących biorą udział aż 83 paryskie galerie! Ci, którzy lubią statystyki, na stronie imprezy dowiedzą się o 500 fotografach z 23 krajów i 38 tysiącach odwiedzających (OK, ta informacja może akurat skutecznie niektórych odstraszyć ;-)). W tym roku w imprezie wezmą udział artyści z 7 nowych państw, w tym właśnie parę krajów arabskich. Dodatkowo na stronie Paris Photo 2009 znajdziecie linki do odbywających się właśnie ekspozycji fotografii z państw regionu, włączając rewelacyjną wystawę przedstawiającą historię fotografii irańskiej Histoire:165 ans de Photo en Iran w muzeum Quai Branly. Na Paris Photo 2009 zamierzam się wybrać i tutaj na blogu moje wrażenia opisać – choć sądząc po mojej blogowej (nie)aktywności ostatnio istnieje prawdopodobieństwo, że te ambitne plany nie zostaną zrealizowane… Wszystkim tym więc, którzy chcą wiedzieć, jak było radzę: nie liczcie na mnie – jeśli możecie, wybierzcie się sami! ;-)
Paris Photo 2009, od 19 do 22 listopada w Caroussel de Louvre i innych punktach miasta. Wstęp od 7,50 do 15 € (karnet 4-dniowy). Więcej informacji na stronie www.parisphoto.fr.

Powiązane wpisy:

Kalendarz paryski (od 03.10 do 10.10)

goraca — Sat, 03 Oct 2009 10:27:25 +0000

Najważniejszym wydarzeniem kulturalnym nadchodzącego tygodnia jest niewątpliwie La Nuit Blanche, o której wspominałam w zeszłym tygodniu, a o której im więcej czytam, tym bardziej żałuję, że prawdopodobnie nie dam rady uczestniczyć tak, jak bym chciała z powodu wstrętnego choróbska, które mnie rozłożyło na łopatki… Ale wystarczy tego użalania się i prywaty – oto parę propozycji, dla tych, którym dzisiejsza Biała Noc narobi apetytu na sztukę.

Reflets de nous-mêmes – do 11 października
To bardzo ciekawa, kameralna wystawa fotograficzna, otwarta w zeszły czwartek w małej, uroczej Greenlane Gallery na Ile Saint-Louis. Ci z Was, którzy lubią francuską szkołę fotoreportażu (Henri Cartier-Bresson, Robert Capa i spółka), powinni podczas spacerów po paryskich wyspach zajrzeć na chwilę do galerii. Kurator wystawy, irlandzki artysta Tom J. Byrne, zebrał prace trzech fotografów związanych z Paryżem od początku lat 80-tych. Virgil Shrock, James Kezman i Jean-Michel Volat na swoich czarno-białych fotografiach pokazują ulotne momenty z życia miasta na przestrzeni ostatnich 25 lat… „Refleksje o nas samych” każe zastanowić się na ile codzienność w miastach (bo oprócz Paryża bohaterami paru fotografii jest też Nowy Jork i Nicea) zmieniła się na przestrzeni czasu… i pokazuje, że chyba niewiele.
Reflets de nous-mêmes, do 11 października w Greenlane Gallery, 29 rue des deux ponts, Ile Saint Louis, Paris. Wstęp wolny, więcej informacji tutaj.

La Subversion des Images – do 11 stycznia
Pozostajemy w temacie fotografii, zmieniamy jednak skalę wystawy… Otwarta pod koniec września w Centrum Pompidou ekspozycja zatytułowana „La Subversion des Images – Surréalisme, Photographie, Film” prezentuje prawie 400 prac artystów surrealistycznych, w tym fotografie i kolaże takich klasyków jak Man Ray, Paul Eluard i André Breton. Odwiedzający wystawę będą mieli okazję obejrzeć nie tylko publikowane i znane już dzieła, ale również poznać niepokazywaną dotąd serię kolaży Bretona i Eluarda oraz efekt zabaw fotograficznych Léo Maleta i Victora Braunera. Surrealistyczne zabawy z kamerą i aparatem fotograficznym pozwalały artystom odkształcać rzeczywistość, czego intrygujące, dziwaczne czasem efekty zobaczymy na wystawie. Jednocześnie przekonamy się, że jakkolwiek niezrozumiałe, wizje surrealistów cieszyły się też uznaniem w świecie komercyjnym – ekspozycja pokazuje fotografię reklamową i sesje na zlecenia magazynów mody i prasy wykonane przez znanych artystów nurtu.
La Subversion des Images, Centrum Pompidou, do 11 stycznia w dni otwarcia centrum od godz. 11.00 do 21.00. Wstęp: 12 €. Więcej informacji na temat wystawy tutaj.

Powiązane wpisy:

Inwazja stworów w Jardin des Tuileries!

goraca — Mon, 28 Sep 2009 18:51:56 +0000

…nie moi drodzy, nie chodzi bynajmniej o turystów! (Choć tych jak zawsze w okolicach Luwru jest sporo, zwłaszcza, że pogoda paryska zdaje się zapominać, że to już jesień.) Wczoraj wybraliśmy się na popołudniowy niedzielny spacer do Ogrodów Tulierskich (tak, tacy to my bywamy czasem mieszczańscy!;-)) i oprócz tłumów wycieczek, rodzin z dziećmi i zakochanych par, w promieniach wrześniowego słońca zobaczyliśmy wygrzewające się takie oto stworzenia:

Cały tuzin takich srebrnych wielkogłowych figur rozgościł się pomiędzy bardziej klasycznymi rzeźbami wokół głównej fontanny w ogrodach – ku ogromnej uciesze obfotografowywujących się z nimi turystów oraz dzieci, które wspinały się na piedestały, by krzyczeć z całych sił „Allo Allo!” do echa w otchłani paszcz stworów… oraz ku dużo mniejszej uciesze dostojnych i eleganckich stałych mieszkańców Jardin des Tuileries – co widać na poniższym obrazku…

Figurki te to (jakże by inaczej!) instalacja artystyczna autorstwa rzeźbiarza Ugo Rondinone, zatytułowana Sunrise East. Każdy z dwunastu stworów symbolizuje jeden miesiąc w roku i ma być metaforą cyklicznej natury czasu… Wystawa w Jardin des Tuileries zorganizowana została w ramach odbywającego się właśnie w Paryżu Festival d’Automne – festiwalu sztuki współczesnej, który potrwa aż do 19 grudnia. Wydarzenia festiwalowe podzielone zostały na sześć kategori: Sztuki Plastyczne, Teatr, Taniec, Muzyka, Kino i Sympozja – wystawa Rondinone’a to tylko jedna z wielu wystaw, które będzie można obejrzeć w trakcie trwania imprezy. Szczegółowy program festiwalu znajdziecie tutaj – w jego ramach zaplanowane jest parę prawdziwych perełek dla miłośników tak kulturalnych rozrywek, o niektórych postaram się jeszcze wspomnieć w ramach mojego ‘Kalendarza paryskiego’. Tymczasem tych, którzy lubią robić sobie śmieszne zdjęcia lub rozmawiać z echem… przepraszam, którzy cenią rzeźbę współczesną ;-), informuję, że stwory będą intrygowały w Jardin des Tuileries do 15 listopada…

Powiązane wpisy:

Sztuka ulicy w piątej dzielnicy

goraca — Wed, 29 Jul 2009 21:23:06 +0000

W Paryżu, jak w każdym wielkim mieście, graffiti i sztuka ulicy kwitnie. Paryż jednak, jak już nie każde wielkie miasto, tę sztukę docenia i swoich graficiarzy i szablonistów promuje w miejscach tak szacownych jak muzea i galerie sztuki. Zaczęło się od pionierskiej wystawy Tag wczesną wiosną tego roku, kiedy to pod przeszklonym dachem nobliwego Grand Palais można było obejrzeć ponad 300 prac artystów ulicy z różnych zakątków świata, potem był „ojciec chrzestny graffiti” Seen, który na specjalne zaproszenie pojawił się z puszkami kolorowego spray’u w eksluzywnej Espace Culturel Louis Vuitton, by pomazać, czy też przyozdobić, ściany tego artystycznego przybytku luksusu, a teraz mamy między innymi wystawę L’Art Urbain w Ménilmontant oraz bardzo nagłaśnianą obecnie w mediach Né dans la route w Fondation Cartier – nie wspominając nawet o kilku mniejszych galeriach wystawiających aktualnie prace graficiarzy.

Szczerze powiedziawszy, mam mieszane uczucia co do takich wystaw – przenosząc prace artystów ulicy do wnętrz galerii pozbawia się je przecież ich naturalnego kontekstu, który w przypadku urban art jest rzeczą niezwykłej wagi, z drugiej strony na dobrze zrobionej wystawie można je jednocześnie w szerszym, czasem zupełnie nowym kontekscie przedstawić… Nie będę jednak tu teoretyzować, muszę się po prostu na przynajmniej jedną taką wystawę wybrać i w końcu sobie własne zdanie na temat wystawiania graffiti w galeriach wyrobić ;-) Ten wpis ma być jednak o sztuce ulicy w jej naturalnym środowisku, czyli na ulicy właśnie. W tym konkretnym przypadku mowa będzie o wąskich uliczkach Dzielnicy Łacińskiej w Paryżu.

W Paryżu graffiti jest prawie wszędzie, jest jednak parę miejsc, gdzie natrafić można na prace naprawdę cenionych, legendarnych już artystów. Jednym z takich skupisk reprezentacyjnych okazów urban art jest właśnie piąta dzielnica, a konkretnie okolice Placu Monge, niedaleko przeuroczej, należącej do jednych z najstarszych uliczek we Francji, Rue Mouffetard. Tu na ścianach białych, czasem nieźle odrapanych budynków zaskoczą was ciekawe prace lokalnych szablonistów, z których trzech najbardziej znanych to Nemo, Jef Aerosol i Speedy Graphito. O samych artystach rozpisywać się w tym miejscu nie będę, ten wpis ma na celu tylko i wyłącznie zaprezentować małą próbkę paryskiej sztuki ulicy, a w przyszłości mam nadzieję będzie okazja, by o każdym z nich napisać i pokazać więcej (zainteresowanych odsyłam przez linki na strony Jefa Aerosola i Speedy Graphito, Nemo jako najbardziej tajemniczy z tej trójki swojej oficjalnej strony nie ma, ale pod linkiem znajdziecie odnośnik do zdjęć jego paryskich prac na Flickerze).

Można wybrać jeden z dwóch sposobów oglądania prac artystów szablonu w tej części Dzielnicy Łacińskiej. Pierwszy, to typowo paryskim zwyczajem, niczym prawdziwy flâneur snuć się bez celu po krętych, na pozór identycznych czasem uliczkach, by od czasu do czasu dać się zaskoczyć potrójnemu Charlie Chaplinowi, skulonemu pod ścianą Johnowi Lennonowi lub tańczącemu Elvisovi autorstwa Jefa Aerosola. Drugi, to odkrywać malunki w sposób bardziej metodyczny, korzystając z tej mapki przygotowanej przez autorów polecanej już przeze mnie strony Gadabout Paris. Spacer, który najlepiej zacząć od stacji metra Censier-Daubenton, doprowadzi was do wszystkich najważniejszych szablonów w tym zakątku Paryża.

Dla fascynatów i tych z żyłką odkrywcy polecam jeszcze jeden sposób – spacer po piątej dzielnicy śladami jaszczurki… Owa jaszczurka to logo paryskiej organizacji promującej sztukę ulicy – Lézarts de la Bièvre (mamy tu grę słów francuskich – jaszczurka to lézard, a les arts to sztuka). Lézarts to bardzo ciekawy projekt artystyczny, dla którego inspiracją jest fakt, że kiedyś przez rejony piątej i trzynastej dzielnicy Paryża płynęła rzeczka o nazwie La Bièvre właśnie. Organizacja zleca co roku projekty wybranym artystom ulicy, które prowadzić mają wzdłuż trasy dawno już przysypanego strumienia – każde graffiti i malunek na szlaku zdobi logo organizacji z jaszczurką (w tym roku trasę śladami dawnej rzeki wyznaczają malunki Jana und Js, tutaj znajdziecie opisy projektów od 2001 roku, w tym autorstwa wspomnianej wyżej trójki szablonistów). Zatem dla tych, którzy chcieliby pobawić się w miejskich eksplorerów na tropie ciekawych paryskich graffiti, rada rodem z „Alicji w Krainie Czarów” – podążajcie za białą jaszczurką! Choć uprzedzam, że jaszczurka Lézarts de la Bièvre kolory lubi zmieniać! ;-)

Powiązane wpisy:

Kobiety przejmują Centrum Pompidou!

goraca — Sun, 07 Jun 2009 15:27:50 +0000

W poniedziałkowym Guardianie znalazłam prześmieszny felieton Charlie Brooker’a, w którym dziennikarz desperacko apeluje do kobiet o to, by przejęły od mężczyzn stery w kierowaniu światem. Generalnie faceci przez wieki swojej dominacji mocno nasz świat spaprali i ktoś musi teraz ten bałagan po nich posprzątać. Brooker wnosi zatem postulat o wprowadzenie 10-letniego okresu zakazu wszelkich form męskiej władzy, podczas którego panowie, odcięci od dostępu do jakichkolwiek stanowisk, mogliby się oddawać ulubionemu przez siebie lenistwu („Please women, for all our sakes, just lock us in the room with some Lego or something”), natomiast panie miałyby pierwszeństwo we wszystkim, ze zbawianiem świata na czele.

Autor felietonu ucieszyłby się zapewne na wiadomość, że w Centrum Pompidou podobny – choć mniej drastyczny – eksperyment właśnie ma miejsce. Wprawdzie nie na dekadę, a na rok to jedno z największych muzeów sztuki współczesnej na świecie zostało oddane we władanie kobiet. Od 27 maja, po raz pierwszy w historii, muzeum narodowe pokazuje w swojej stałej kolekcji wyłącznie prace kobiet-artystek. „elles@centrepompidou” to pionierska ekspozycja, prezentująca największy w Europie zbiór prac artystek różnych narodowości i dyscyplin, od początku XX wieku po dzień dzisiejszy. Na wystawie obejrzeć można ponad 500 prac 200 artystek, wśród których znalazły się takie nazwiska jak Frida Kahlo, Sonia Delaunay, Joan Mitchell, Dorothea Tanning, jak i najbardziej cenione artystki tworzące współcześnie, między innymi Sophie Calle, Annette Messager, czy Louise Bourgeois. Ekspozycja podzielona jest na siedem sekcji tematycznych (interaktywny plan wystawy można znaleźć tutaj) prezentujących nowe, bezprecedensowe spojrzenie na historię sztuki współczesnej z kobiecej perspektywy.

Towarzyszący wystawie międzydyscyplinarny program wydarzeń specjalnych (projekcje filmów, wykłady, konferencje, publikacje, wycieczki po Paryżu śladami artystek) ma na celu przyjrzeć się roli kobiet w sztuce współczesnej oraz pokazać ich wkład w szeroko pojętą działalność kulturalną ostatniego stulecia, włącznie z literaturą, filozofią, tańcem i filmem.

elles@centrepompidou
Uploaded by centrepompidou. – Watch original web videos.

Wystawa i wydarzenia towarzyszące potrwają do 24 maja 2010. Wstęp 12 €. Więcej informacji na stronie Centrum Pompidou oraz na specjalnej stronie wystawy.

Powiązane wpisy:

Gdzie naprawdę mieszkają paryscy artyści?

goraca — Wed, 20 May 2009 11:05:27 +0000

Ten, kto myśli, że siedziskiem paryskiej bohemy jest nadal Montmartre, mocno się rozczaruje znajdując tam głównie tłumy zwiedzających oblegających liczne sklepy z tanimi pamiątkami z serii „I [serce] Paris” i „artystów” malujących kiczowate portrety zagranicznym turystom na Place du Tertre. Nie twierdzę, że Montmartre nie ma swojego uroku – to miejsce naprawdę śliczne i z pewnością warte odwiedzenia, jednak ze współczesną awangardową sztuką ma tyle mniej więcej wspólnego, co dzisiejszy Moulin Rouge z podejrzanym kabaretem z czasów Toulouse-Lautreca – oba miejsca to obecnie przede wszystkim atrakcja turystyczna.

Prawdziwi artyści jednak (jeszcze!) się z Paryża nie wyprowadzili, wielu z nich przeniosło natomiast swoje warsztaty na obrzeża miasta, do wielokulturowej, niezbyt drogiej (jak na paryskie realia) dzielnicy Belleville w 20-tym arrondissement. Belleville, niezależna wioska przyłączona do Paryża dopiero pod koniec XIX wieku, historycznie zyskała swoją renomę jako typowa dzielnica proletariatu i imigrantów. Ten, kto oglądał „Niczego nie żałuję„, filmową biografię Edith Piath, być może pamięta sceny z biednych i niezbyt bezpiecznych wtedy ulic Belleville, na których artystka urodziła się i spędziła dzieciństwo. Dzisiaj dzielnica znana jest głównie ze swojej różnorodności kulturowej oraz niezależnej sceny muzycznej i artystycznej.

Współcześni artyści zaczęli tłumnie sprowadzać się do Belleville stosunkowo niedawno, w latach 80-tych. Tanie czynsze, dużo przestrzeni w opustoszałych fabrykach i warsztatach, jak również czarujący charakter lokalnych wąskich uliczek z ich małymi kamieniczkami i klimatem małego miasteczka – to wszystko przyciągnęło paryską awangardę. Od tego czasu dzielnica stała się prawdziwym centrum paryskiej bohemy, z licznymi studiami i warsztatami rozsianymi po zacisznych uliczkach i zaułkach. Puste fabryki przekształcono w squaty dla artystów, z których największy i najbardziej znany to ‘La Forge’ (nazywany też ‘La Kommune’).

Te właśnie wielkie squaty, jak i mniejsze indywidualne atelier, można było odwiedzić w ostatni weekend podczas Drzwi Otwartych Atelier Artystów z Belleville (o imprezie wspominałam tutaj). W sumie można było zajrzeć do 130 atelier, gdzie swoje prace wystawiało ponad 250 artystów. Żałuję, że dotarłam do Belleville dopiero w poniedziałek, bo nie było szans, żeby zobaczyć nawet ćwiartkę tego, co było do obejrzenia. Atmosfera jednak była rewelacyjna – malarze, rzeźbiarze i fotograficy (łącznie z zagranicznymi gośćmi) zapraszali do swoich atelier, opowiadali o swojej pracy (spędziłam miłe pół godziny przy kawie z bardzo interesującą fotografką o polskich korzeniach) – do tego projekcje filmów, happeningi, koncerty, na które niestety w tym roku nie udało mi się już załapać. To, co uderza w Belleville to przede wszystkim autentyczność całej imprezy – to nie jest przedstawienie dla turystów, ale okazja, by poczuć na własnej skórze prawdziwy i wciąż żywy klimat awangardowego, artystycznego Paryża. Dla mnie impreza ta z pewnością będzie corocznym punktem obowiązkowym w kalendarzu – a jeśli ktoś z was znajdzie się tutaj w połowie maja, to naprawdę gorąco polecam! (Informacje o programie po francusku i angielsku znajdziecie pod adresem www.artistes-atelier-belleville.org.)

Więcej fotek z mojej wizyty w atelier w Belleville możecie obejrzeć tutaj.

Powiązane wpisy:

LaChapelle dla spóźnialskich

goraca — Fri, 15 May 2009 11:05:49 +0000

Już tylko dwa tygodnie pozostały do zamknięcia retrospekcyjnej wystawy amerykańskiego fotografa Davida LaChapelle w La Monnaie de Paris - wystawy nie do przegapienia dla wszystkich miłośników fotografii, popkultury i sztuki z pogranicza kiczu. LaChapelle słynnie ze swoich prowokacyjnych projektów epatujących w równym stopniu seksem co poczuciem humoru, zamiłowania do kontrowersji, odważnego wykorzystywania symboliki religijnej, oryginalnych fotografii mody oraz groteskowych portretów największych gwiazd popkultury.

Na paryskiej wystawie zobaczyć można ponad 200 prac artysty. Są tu portrety gwiazd ze znanego cyklu „Artyści i prostytutki”, znakomite zdjęcia z sesji zdjęciowych do Vogue, Vanity Fair i Rolling Stone oraz cykl „After Pop” ze słynnymi portretami Amandy Lepore (muzy Lachapella) jako Warholowskiej Marylin Monroe. Obok tego znajdziemy też bardziej refleksyjne dzieła fotografa, jak np. cykl „Deluge” inspirowany „Sądem Ostatecznym” Michała Anioła, lachapellowską wizję apokalipsy w postaci trójwymiarowej konstrukcji zatytułowanej „Decadence”, popkulturową wersję „Piety” z Courtney Love trzymającą nagie ciało przypominające Kurta Cobaine’a, ciekawy cykl „Katastrofy” oraz najnowszą serię „Auguries of Innocence”, nawiązującą do poezji Williama Blake’a. Późniejsze prace wskazują wyraźnie na antykapitalistyczne i antykonsumpcyjne zapędy fotografa – co jest dość ciekawe w wypadku artysty, który zarobił miliony na sesjach mody, teledyskach i fotografii mocno komercyjnej.

LaChapelle ma jednak to do siebie, że nawet w wersji refleksyjnej nie odchodzi od swojego charakterystycznego stylu, w którym piękno wymieszane jest z groteską. Na paryskiej wystawie artysty obejrzycie atrakcyjne, pełne koloru i barokowego przepychu fotografie, a na nich dużo nagości, sporo ironii i kontrowersji (choć momentami miałam wrażenie, że autor zdjęć szokuje nieco „na siłę”), trochę pastiszu, czasem zwykłego kiczu – wszystko to okraszone momentami refleksji nad kondycją współczesnego świata. Jeśli ktoś będzie miał okazję, to polecam – zwłaszcza, że nie sądzę, by LaChapelle miał duże szanse być w najbliższej przyszłości wystawiony w Polsce (choć ciekawa byłabym kontrowersji wokół takiej wystawy;-)).

Tutaj możecie obejrzeć kilka fotografii LaChapella (uwaga na wściekły róż!), ja natomiast jako przedsmak jego surrealistycznego stylu wstawiam coś, czego nie zobaczycie na wystawie – genialnie psychodeliczny zwiastun pierwszej serii serialu „Lost” nakręcony przez artystę parę lat temu dla brytyjskiego kanału telewizyjnego Channel 4:

INFORMACJE PRAKTYCZNE: wystawa do 31.05.09 w La Monnaie de Paris, Hôtel de la Monnaie, 11 Quai de Conti, 75006 Paris (zaraz przy Sekwanie). Dni i godziny otwarcia: wtorek – piątek od 11.00 do 17.30, w weekendy od 12.00 do 17.30. Wstęp: 10€.

Powiązane wpisy: