Choć zaliczana do gatunku R&B, muzyka młodej Marsylianki (?) spodobała mi się tak bardzo, że prawie cała zeszłoroczna jesień upłynęła mi przy jej akompaniamencie. Teraz przyznaję, że mocno przyczyniła się do tego jej „egzotyczność” w powściągliwym Edynburgu oraz moje dość stereotypowe myślenie o Francji. Piosenki Lei wydawały mi się „takie francuskie” – pełne emocji, nie wstydzące się wielkich słów, wyznań, patosu, czyli wszystkiego, co dla Brytyjczyków jest w muzyce dość obciachowe. Do tego wyśpiewywane w prawie nieznanym mi wtedy, lecz cudnie brzmiącym języku i okraszone rapowymi wstawkami (a rap po francusku podobał mi się zawsze!) – no i łączące się z obietnicą nowego życia w Paryżu. Wystarczyło, bym maszerowała po szkockich ulicach z Leą w uszach i myślała, jakże nie po szkocku, „J’adorrre!”

Słuchając Lei z perspektywy czasu, gdy francuski to dla mnie codzienność, muzyka nie robi już na mnie takiego wrażenia, choć płytę dalej darzę wielkim sentymentem. Lea to dla mnie trochę taka francuska Alicia Keys - choć ze słabszym głosem i chyba też muzyką. Lubię fortepian w jej utworach i lubię samą postać piosenkarki – młodej dziewczyny, która została odkryta prowadząc zajęcia muzyczne dla defaworyzowanej młodzieży w północnych blokowiskach Marsylii, i która od tego czasu nagrała solową płytę oraz stale współpracuje z tamtejszymi raperami upiększając ich płyty komponowanymi przez siebie melodiami na fortepian.

Teledysk, który chcę wam pokazać to kolaboracja z (przedstawianym już przeze mnie na blogu) Soprano. „Dernière chance” to wołanie o ostatnią szansę młodej, śmiertelnie chorej dziewczyny – zwróćcie uwagę na emocje, na wielkie słowa, na tragizm… très français! ;-)

Powiązane wpisy:

1. Piosenka na niedzielę: Abd Al Malik „Gibraltar”
2. Piosenka na niedzielę: Noir Desir „Le vent nous portera”
3. Piosenka na niedzielę – Florent Marchet „Rio Baril”

„Je veux tout” (czyli „Chcę wszystkiego”) pochodzi z najnowszej, wydanej w maju tego roku płyty Kanadyjki, zatytułowanej „Tous les sens”. Może daleko jej do innej, bardzo znanej i równie roszczeniowej piosenki (dla tych, którzy są za młodzi by załapać aluzję: mowa tu o „I want it all” Queen ;-)) – ale według mnie na takie letnie niedzielne słuchanie jest całkiem niezła!

Powiązane wpisy:

1. Piosenka na niedzielę: Sébastien Tellier „L’amour et la violence”
2. Piosenka na niedzielę: Soprano „A la bien”
3. Piosenka na niedzielę – Léa Castel „Dernière chance”

Noir Desir to najbardziej znany francuski zespół rockowy, któremu udało się nawet osiągnąć relatywny sukces poza granicami kraju. Chłopcy z Bordeaux zaczęli razem grać w latach 80-tych, a na palecie mieli tak popularne wtedy społecznie zaangażowane teksty oraz sięgającą korzeniami do punka zadziorność. W latach 90-tych brzmienie Noir Desir stało się zdecydowanie cięższe i bardziej agresywne, natomiast na początku nowego milenium ich muzyka złagodniała – nie złagodnieli jednak sami muzycy, a przynajmniej wokalista Bertrand Cantat, który pewnej pijanej nocy w wileńskim hotelu uderzył i przewrócił swoją dziewczynę tak niefortunnie, że w efekcie zapadła ona w śpiączkę i zmarła parę miesięcy później. Cantat trafił do więzienia za nieumyślne spowodowanie śmierci, a Noir Desir zawiesił działalność.

Poniższy, niezwykle nastrojowy teledysk pochodzi z ostatniego albumu Noir Desir „Des visages, des figures” z 2001 roku. „Le vent nous portera” (Wiatr nas poniesie) to poetycki tekst o przeznaczeniu i spokojna, prosta muzycznie ballada – natomiast towarzyszący jej klip jak dla mnie rewelacyjny! Piękne zdjęcia, no i ten unoszący się w powietrzu nastrój niepokoju…

Epilog: po warunkowym zwolnieniu wokalisty z więzienia w 2007 roku, zespół rozpoczął dyskretną reanimację i pracę nad nowym materiałem (w miarę możliwości unikając mediów i niepotrzebnej sensacji). W listopadzie 2008 roku na stronie zespołu udostępnione zostały do ściągnięcia dwie nowe, refleksyjnie ballady – „Gagnants/perdants” (Zwycięzcy/przegrani) oraz „Le temps des cerises” (Czas czereśni). Nowa płyta Noir Desir planowana jest na 2010 rok.

Powiązane wpisy:

1. Piosenka na niedzielę – Florent Marchet „Rio Baril”
2. Piosenka na niedzielę: Sébastien Tellier „L’amour et la violence”
3. Piosenka na niedzielę: Vanessa Paradis „Joe Le Taxi”

Teledyski do piosenek Olivii kręcone są w specyficznej fantazyjno-bajkowo-cukierkowej konwencji (mogą się kojarzyć z klipami Gwen Stefani, choć moim zdaniem nie są tak dobre), a dziewczęca uroda i głos piosenkarki świetnie się w tą estetykę wpisują. Tutaj można posłuchać i obejrzeć parę utworów, łącznie z promującym najnowszą płytę kawałkiem „Elle panique”. Ja natomiast chciałam pokazać klip z występu Olivii Ruiz na żywo w telewizji francuskiej sprzed dwóch lat z ciekawą, nieco folkową interpretacją ówczesnego hitu „J’traine les pieds”:

Powiązane wpisy:

1. Piosenka na niedzielę – Ariane Moffatt „Je Veux Tout”
2. Piosenka na niedzielę – Léa Castel „Dernière chance”